การแต่งกาย รองเท้า การถ่ายรูป และกิริยาเล็กๆ ที่คนไทยสังเกต — คู่มือฉบับใช้งานจริง
ไม่มีใครตะโกนใส่คุณในวัดไทย และนั่นแหละคือปัญหา เพราะคุณอาจทำผิดกติกาเล็ก ๆ ไปครึ่งโหล แล้วยังได้รับการต้อนรับอย่างสุภาพ โดยไม่มีวันรู้เลยว่าทำผิด นี่คือสิ่งที่คนสังเกตเห็น
การแต่งกาย กติกาข้อเดียวที่บังคับใช้จริง
ปิดไหล่ ปิดเข่า ไม่ใส่ผ้าบางจนเห็นทะลุ ไม่ใส่เสื้อผ้าขาด ใช้กับทุกคนไม่ว่าเพศใด วัดใหญ่จะไม่ให้เข้าหรือให้เช่าผ้าคลุมที่ประตู ส่วนวัดเล็กในชุมชนจะปล่อยให้เข้าโดยไม่พูดอะไร ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่เป็นไร
พกผ้าคลุมบาง ๆ หรือกางเกงขายาวไว้ในกระเป๋าสักตัว แล้วปัญหานี้ก็หายไปเลย
ถอดรองเท้า และถอดตรงไหนกันแน่
ถอดรองเท้าก่อนเข้าอาคารที่ประดิษฐานพระพุทธรูปทุกหลัง ทั้งพระอุโบสถ พระวิหาร และหอพระ ส่วนบริเวณลานวัดกลางแจ้งใส่รองเท้าได้ ให้ดูกองรองเท้าแตะที่หน้าประตูเป็นหลัก เชื่อถือได้กว่าป้ายเสียอีก
ใส่ถุงเท้าเข้าได้ แต่อย่าเหยียบธรณีประตู ให้ก้าวข้ามไป ไม่ใช่เหยียบลงไป
นั่งยังไง
อย่าหันปลายเท้าไปทางพระพุทธรูป พระสงฆ์ หรือคนอื่น เวลาอยู่ในวิหารให้นั่งพับเพียบ คือพับขาไปด้านหลังและเบี่ยงไปข้างใดข้างหนึ่ง ถ้าเข่าไม่อำนวย ให้นั่งเท่าที่ไหว เพียงแต่เก็บเท้าให้พ้นและชี้ไปทางด้านหลังไว้
เรื่องพระสงฆ์
พระไม่รับของจากมือผู้หญิงโดยตรง ถ้าผู้หญิงจะถวายของ ให้วางบนผ้าหรือบนพื้นที่รองไว้ แล้วพระจะรับไปเอง เรื่องนี้ไม่ใช่การตัดสินใคร แต่เป็นวินัยที่พระท่านรักษาอยู่
อย่านั่งสูงกว่าพระผู้ใหญ่ และอย่าแตะต้องตัวพระ การถ่ายรูปพระมักทำได้ถ้าขออนุญาตก่อน แต่การเดินไปถ่ายพระบิณฑบาตในระยะหนึ่งเมตรพร้อมเปิดแฟลชนั้นไม่ใช่
การถ่ายภาพ
ให้ถือว่าถ่ายรูปในบริเวณลานวัดได้ แต่ต้องดูป้ายก่อนถ่ายในอาคาร เพราะหลายแห่งห้าม อย่าปีนเจดีย์ พระพุทธรูป หรือโบราณสถานเพื่อถ่ายรูป และอย่าหันหลังให้พระพุทธรูปเพื่อถ่ายเซลฟี
พระพุทธรูปไม่ใช่ของตกแต่งบ้าน การซื้อเศียรพระเป็นของที่ระลึกมีข้อจำกัดทางกฎหมายเรื่องการนำออกนอกประเทศ และที่สำคัญกว่านั้นคือคนไทยมองว่าไม่เคารพ
เรื่องเล็ก ๆ ที่เหลือ
ลดเสียงลง ปิดเสียงมือถือ อย่าก้าวข้ามคนที่นั่งอยู่กับพื้น ถ้ามีพิธีอยู่ ให้ยืนด้านหลังและทำตามคนอื่น ในวัดมีตู้บริจาคอยู่ ไม่มีใครมาขอ แต่การหยอดแบงก์เล็ก ๆ เป็นเรื่องปกติ
