คาเฟ่ย่านวัด: จุดพักเหนื่อยระหว่างไหว้พระเมืองเชียงใหม่

ห้าคาเฟ่เงียบสงบ เดินถึงได้จากวัดดังในเขตเมืองเก่า

อาการเบื่อวัดมีอยู่จริง พอเข้าวัดที่สี่ในเช้าเดียวกันในเมืองเก่าเชียงใหม่ จิตรกรรมเริ่มเบลอรวมกัน และสิ่งที่ต้องการจริง ๆ คือเก้าอี้ พัดลม และอะไรเย็น ๆ

ข่าวดีคือพื้นที่หนึ่งตารางกิโลเมตรในคูเมืองมีกาแฟจริงจังต่อบล็อกมากกว่าที่เมืองไทยส่วนใหญ่มีทั้งเมือง

ทำไมเมืองเก่าถึงเหมาะกับเรื่องนี้

เมืองเก่าเชียงใหม่คือเขตคูเมืองรูปสี่เหลี่ยมของอดีตราชธานีล้านนาที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 1839 และยังเป็นย่านที่มีวัดสำคัญหนาแน่นที่สุดของเมือง

คูเมืองล้อมตารางที่ยาวด้านละราว 1.5 กิโลเมตร และวัดใหญ่ ๆ ตั้งอยู่บนหรือใกล้ถนนสายตะวันออก-ตะวันตกสองสายหลัก ไม่มีอะไรที่อยู่ห่างจากคาเฟ่เกินสิบนาทีเดิน

นั่นแปลว่าคุณวางเส้นทางเที่ยววัดรอบจุดพักได้ แทนที่จะทำกลับกัน ซึ่งเป็นวิธีเดียวที่สมเหตุสมผลในการเที่ยวสี่วัดในเดือนเมษายน และเป็นวิธีที่สมเหตุสมผลในการเที่ยววัดในเดือนไหนก็ตาม

แถววัดพระสิงห์

ปลายด้านตะวันตกของถนนราชดำเนินคือช่วงที่นักท่องเที่ยวหนาแน่นที่สุดในเมือง และคาเฟ่ที่อยู่ใกล้ประตูวัดที่สุดคิดราคาจากทำเล ไม่ใช่จากกาแฟ

เดินเข้าซอยขึ้นเหนือหรือลงใต้ซอยเดียว ราคาลดลงและกาแฟดีขึ้น โรงคั่วเล็ก ๆ ที่เจ้าของทำเองในซอยที่แยกจากถนนสิงหราชและราชดำเนินคือที่ที่พนักงานแถวนั้นออกมาพัก ซึ่งเป็นคำแนะนำเดียวที่เคยมีความหมาย

แถววัดเจดีย์หลวง

บล็อกกลางรอบเจดีย์ที่หักพังมีร้านดี ๆ หนาแน่นที่สุดในเมืองเก่า

มองหาคาเฟ่ในตึกแถวตามซอยหลังถนนพระปกเกล้า ที่ที่นั่งมักเป็นลานใต้ต้นไม้แทนที่จะเป็นห้องแอร์ นี่คือร้านที่คุ้มกับการนั่งหนึ่งชั่วโมงแทนที่จะยี่สิบนาที และความต่างระหว่างสองอย่างนั้นอยู่ที่มีต้นไม้หรือเปล่าเป็นหลัก

แถวประตูด้านตะวันออก

รอบประตูท่าแพคนแน่นกว่าและลูกค้าหมุนเร็วกว่า ซึ่งเหมาะกับเอสเพรสโซแก้วเดียวแบบเร็ว ๆ มากกว่าการนั่งยาว

เป็นจุดเติมคาเฟอีนที่ถูกต้องระหว่างเมืองเก่ากับฝั่งแม่น้ำปิง และเป็นที่ที่ผิดสำหรับการพยายามอ่านหนังสือ

สั่งอะไรในภาคเหนือ

เชียงใหม่อยู่ใกล้แหล่งปลูก ดริปประจำร้านจึงมักเป็นซิงเกิลออริจินจากเชียงราย แม่ฮ่องสอน หรือดอยทางตะวันตกของเมือง ถามว่าวันนี้มีตัวไหน แล้วลองดื่มดำอย่างน้อยหนึ่งแก้ว ดริป 70 บาทที่นี่มักมาจากไร่เดียวกับที่คาเฟ่ในกรุงเทพฯ คิด 130 บาท

ถ้าร้อน คำตอบของคนที่นี่ไม่ใช่ลาเต้เย็น แต่คือกาแฟราดน้ำแข็งใส่นมข้นหวานนิดหน่อย หรือชาเย็นถ้ายอมแพ้กาแฟไปแล้ว ซึ่งพอถึงวัดที่สี่ก็เป็นจุดยืนที่ปกป้องได้

บริบทเบื้องหลังทั้งหมดนี้ ว่าทำไมเมนูไทยถึงระบุชื่อหมู่บ้าน ทำไมนมข้นหวานถึงยังอยู่บนเคาน์เตอร์ อ่านได้ที่สองขนบ หนึ่งแก้ว

วางเส้นทาง

วัดโดยทั่วไปเปิดเช้าและดีที่สุดก่อนสิบโมง ส่วนคาเฟ่เปิดสายกว่า หลายร้านราวแปดหรือเก้าโมง ลำดับที่ใช้ได้คือ

1. สองวัดก่อน เริ่มตั้งแต่เปิด วัดพระสิงห์กับวัดเจดีย์หลวงห่างกันสิบนาที
2. กาแฟตอนเก้าโมง ตอนที่คาเฟ่เปิดแล้วและวัดเริ่มแน่น
3. อีกสองวัด
4. มื้อเที่ยวแบบยาว
5. ช่วงกลางบ่ายในคาเฟ่ที่มีพัดลมและไม่มีตาราง

วัดใหญ่ในเมืองเก่าเก็บค่าเข้าชาวต่างชาติเล็กน้อย พกแบงก์ย่อย และแต่งตัวให้ถูก ปิดไหล่ปิดเข่าเหมือนวัดไทยทุกแห่ง วัดเจดีย์หลวงบังคับใช้ที่ประตู

มีข้อหนึ่งที่ควรพูดตรง ๆ เมืองเก่าไม่ใช่ที่ที่กาแฟดีที่สุดในเชียงใหม่อยู่ นิมมานมีร้านที่ดีกว่าและโรงคั่วที่ดีกว่า แต่เมืองเก่ามีบ่ายที่ดีกว่า เพราะคุณเดินออกจากลานคาเฟ่ไปเจอเจดีย์อายุหกร้อยปีได้ และนิมมานทำแบบนั้นไม่ได้