บางกะเจ้า: ปั่นจักรยานในปอดของกรุงเทพฯ

แม่น้ำเจ้าพระยาโค้งล้อมพื้นที่ผืนหนึ่งที่เมืองสร้างไม่ทัน นั่งเรือข้ามฟากสิบนาที เสียงรถก็หายไป

ทางเดินคอนกรีตยกระดับกว้างราวหนึ่งเมตร สูงจากพื้นราวหนึ่งเมตร และทอดตรงเข้าไปในป่าชายเลนกับดงมะพร้าว โดยสองข้างไม่มีอะไรนอกจากน้ำกับราก

ตกลงไปได้จริง และลืมไปได้จริงเหมือนกันว่าเมืองใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเอเชียอยู่ห่างออกไปสี่ร้อยเมตร

ที่นี่คืออะไร

บางกะเจ้าเป็นผืนดินรูปกระเปาะในอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ถูกโอบเกือบรอบด้วยโค้งน้ำเจ้าพระยา พื้นที่ราว 16 ตารางกิโลเมตร และเพราะส่วนใหญ่เป็นที่ราบน้ำท่วมถึงที่ถูกคุ้มครองจากการพัฒนา มันจึงยังเขียวอยู่ขณะที่เมืองโตล้อมรอบ นั่นคือที่มาของชื่อปอดของกรุงเทพฯ

ที่นี่ไม่ใช่สวนสาธารณะ แต่เป็นกลุ่มหมู่บ้าน สวนผลไม้ วัด และกิจการเล็ก ๆ ที่เชื่อมกันด้วยซอยแคบและทางยกระดับ มีคนอยู่และทำงานจริง ปั่นเหมือนกำลังอยู่บนถนนหน้าบ้านคนอื่น เพราะมันคือถนนหน้าบ้านเขาจริง ๆ

ข้ามไปยังไง

ทางมาตรฐานคือเรือข้ามฟากลำเล็กจากท่าวัดคลองเตยนอกฝั่งกรุงเทพฯ ไปถึงท่าได้ด้วยแท็กซี่หรือ Grab จาก MRT คลองเตย ราวสิบนาที หรือเดินสามสิบนาทีถ้าอยากเห็นย่านท่าเรือ

เรือวิ่งราว 06:00–20:00 น. เรือลำใหญ่ 20 บาทต่อคนต่อเที่ยว ลำเล็ก 10 บาท และทั้งสองลำรับจักรยานโดยไม่มีใครทำเรื่อง ข้ามฟากใช้เวลาราวห้านาที

ร้านเช่าจักรยานอยู่ตรงท่าฝั่งโน้นพอดี ราคาราว 80 บาทต่อวัน และควรเช่าที่นั่นแทนการลากจักรยานข้ามเมืองมา หยิบแผนที่กระดาษที่เขาแจกฟรีไว้ด้วย เพราะซอยที่นี่เป็นเขาวงกตและ GPS มัวใต้เรือนยอดไม้

เส้นทางปั่น

ไม่มีเส้นทางที่ถูกต้องเส้นเดียว ซึ่งคือเสน่ห์ของมัน รูปแบบปกติคือมุ่งไปสวนศรีนครเขื่อนขันธ์ ปั่นทางยกระดับผ่านช่วงป่าชายเลน แล้วแวะวัดหรือเพิงกาแฟอะไรก็ตามที่โผล่มาข้างหน้า

สวนเปิด 06:00–20:00 น. มีบึง มีหอชมวิว และมียุงตอนพลบที่หาคุณเจอไม่ว่าจะใส่อะไรไป ไปเช้าหรือพกยากันยุง หรือทำทั้งสองอย่าง

ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งเปิดวันเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ราว 08:00–16:00 น. เป็นตลาดริมคลอง เน้นของกิน เป็นของคนที่นี่จริงไม่ใช่ฉากที่จัดไว้ และคนแน่นตั้งแต่สาย ถ้าอยากได้ตลาดน้ำไทยแบบที่ไม่ใช่ฉากสำหรับรถทัวร์ ที่นี่ใกล้เคียงกว่าดำเนินสะดวก แม้ดำเนินสะดวกตอนเจ็ดโมงเช้าจะยังชนะเรื่องความอลังการก็ตาม

ถ่ายรูปยังไง

เช้าตรู่ให้หมอกเหนือร่องน้ำ แสงเอียงลอดดงมะพร้าว และทางเดินที่ว่างเปล่า บ่ายกลางวันแสงแบนและร้อน ไม่คุ้มค่าเดินทาง บ่ายแก่ใช้ได้ถ้ารับยุงไหว และควรรับ เพราะแสงดีกว่า

เฟรมที่แรงที่สุดที่นี่คือเฟรมแคบ ไม่ใช่เฟรมกว้าง ทางเดินที่หายเข้าไปในสีเขียว จักรยานพิงบ้านใต้ถุนสูง ผ้าที่ตากพาดเหนือคลอง ภาพแลนด์สเคปกว้าง ๆ ใช้ไม่ได้ เพราะไม่มีความสูงและไม่มีเส้นขอบฟ้า ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ที่นี่ให้ไม่ได้

พกอะไรไว้กันกล้องเปียก เดือนกันยายนฟ้าพลิกได้ในสิบนาที

ข้อควรรู้

ปั่นบนทางยกระดับให้ระวัง ไม่มีราวกันตก ลื่นเมื่อเปียก และตกลงไปคือโคลนหรือน้ำ สองคนสวนกันต้องเรียงเดี่ยวและต้องมีคนหนึ่งหยุด

พกเงินสดสำหรับค่าเรือ ค่าจักรยาน และค่าอาหาร พกน้ำไปด้วย เพราะร้านมีเป็นจุด ๆ ไม่ได้มีตลอด ครึ่งวันพอสำหรับลูปหนึ่งรอบ เต็มวันถ้าจะแวะจริงจัง ซึ่งควรแวะ

ฝนเป็นปัจจัยจริงตั้งแต่มิถุนายนถึงตุลาคม แต่ร่มไม้ที่นี่ทำให้ฝนกลายเป็นการหยุดพัก ไม่ใช่การจบทริป หลบใต้ศาลา รอยี่สิบนาที แล้วปั่นต่อ ทางแห้งเร็วกว่าที่คิด